Trouwen?

Trouwen om weer na een tijd uit elkaar te gaan, zo begint toch niemand een huwelijk!  Ieder wil levenslang gelukkig zijn met de ander. Toch is het een feit dat 4 op de 10 huwelijken stranden.  Idealen verbleekten, de kijk op de ander veranderde, er kwam een derde in het spel, verraad, ontrouw, een grote teleurstelling ….

God, onze Schepper, is de bedenker van het huwelijk. Hij zorgde dat de eerste mens Adam een vrouw kreeg. Het was niet goed dat de mens alleen door het leven zou gaan. Eva zou hem terzijde staan en hem helpen. Dit lezen we in de eerste hoofdstukken van de Bijbel.  Het huwelijk tussen man en vrouw was een goddelijk idee met het oog op het menselijk welzijn. Man en vrouw verbonden in liefde en trouw, om elkaar te helpen, om samen God te dienen, om samen één te zijn. Het huwelijk: een paradijsbloem!

“Het bederf van het beste is het slechtste”. Dit spreekwoord geldt zeker voor het huwelijk. De eerste mensen verwierpen God in ongeloof, verachtten Zijn liefde en verbraken het verbond.  En dat heeft grote gevolgen gehad voor de mens. De keuze voor de zonde is niet een eenmalige keuze, maar is een aangeboren geneigdheid tot zondigen geworden. Dit kan grote gevolgen hebben, ook voor het huwelijk. De zonde maakt alles kapot. Het gericht zijn op onszelf, gaat ten koste van de ander. Wat zien we dat terug in veel huwelijk. Liefde slaat om in afkeer, trouw verandert in ontrouw.  Het is om moedeloos van te worden!

Toch is hiermee niet het laatste woord gezegd. Er is een terugkeer mogelijk naar de God van het huwelijk. Er is herstel mogelijk. In de Bijbel lezen we in de brieven van Paulus dat we de liefde en de trouw van Jezus Christus voor Zijn gemeente als een voorbeeld moeten nemen voor de liefde en trouw tussen man en vrouw. Dat is onzelfzuchtige liefde, dat is liefde in overgave aan de ander. Ten diepste komt een huwelijk alleen door Jezus Christus weer tot zijn recht.